Przed nami czas zmian – dni są krótsze, a natura sprzyja refleksji. Filozofia Ashtanga Jogi, oparta na Yoga Sutrach Patanjalego, pomaga zrozumieć te przemiany. Ashtanga, czyli „ośmioczłonowa ścieżka”, to nie tylko asany, ale system harmonizujący ciało i umysł. Dla początkujących: to sposób na spokój wobec nietrwałości.
Jesienne refleksje łączą się z naukami Patanjalego, inspirując do obserwacji natury i siebie.
Patanjali definiuje jogę jako „yogas chitta vritti nirodhah” – uspokojenie umysłu (Sutra 1.2). Jesienne zmiany, jak opadające liście, odzwierciedlają anitya (nietrwałość), co łączy się z ideą vairagya (nieprzywiązywania) z poprzedniego wpisu. Dla zaawansowanych: to okazja do rozróżnienia prakriti (natury) od purusha (świadomości), jak w Sutrze 2.21.
Yama i Niyama, pierwsze człony Ashtangi, uczą harmonii. Ahimsa (niekrzywdzenie) to łagodność wobec siebie i natury, np. akceptacja jesiennych zmian. Saucha (czystość) zachęca do oczyszczania ciała asanami i umysłu refleksją. Asana i pranayama budują stabilność, wspierając abhyasa (regularną praktykę), o której Patanjali mówi w Sutrze 1.12.
Wyobraź sobie drzewo: nie walczy z wiatrem, tylko się poddaje.
Jesień uczy, że zmiany są naturalne. Obserwując naturę, możemy uspokoić umysł, łącząc praktykę z filozofią Patanjalego. Niezależnie, czy jesteś początkujący, czy zaawansowany, spróbuj praktyki z intencją vairagya.
Co w twoim życiu „opada” jak liście?
Zachęcam do refleksji! Namaste!
